christ2

By SF

ร่างบางของคริสเตียนขยับตัวเบียดเข้าหาไออุ่นจากร่างสูงอย่างไม่รู้ตัว เมื่อรู้สึกถึงอากาศหนาวยามใกล้รุ่ง แมกซ์ขยับแขนโอบร่างบางไว้โดยอัตโนมัติก่อนจะลืมตาช้าๆ หันมาดูร่างบางที่ซุกเข้ามาจนแทบจะเกยกับร่างของเขา ศีรษะเล็กซุกอยู่กับไหล่กว้างและมือวางแปะไว้บนแผ่นอกขณะที่ขาเรียวก่ายต้นขาเขาไว้ ชายหนุ่มยิ้มมุมปากเอื้อมมือไปลูบศีรษะที่ปกคลุมไปด้วยผมยุ่งๆ นั้นอย่างเอ็นดู คริสเตียนขยับตัวเล็กน้อย ถอนหายใจลึกๆ แล้วซุกตัวหลับต่อเหมือนลูกแมวน้อยขี้เซา

แมกซ์คราง รู้สึกถึงร่างกายของตนเองที่เริ่มตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อรับรู้ถึงร่างละมุนข้างกาย มือใหญ่เริ่มลูบไล้ไปตามผิวเนื้อนุ่มนิ่มนั้น เลื่อนมือลงมาตามแผ่นหลัง และบั้นท้ายมน ทำให้ร่างบางงัวเงียส่งเสียง ฮื้อ ฮ้า ในลำคออย่างไม่พอใจ ขยับตัวหนีแล้วพลิกตะแคงตัวหันหลังให้เหมือนจะรำคาญ แมกซ์พลิกตัวตามซ้อนกับแผ่นหลังของคริสเตียน รู้สึกถึงบั้นท้ายนุ่มที่แนบซุกกับส่วนสำคัญที่กำลังตื่นตัวของเขา

“อืมม์....” แมกซ์ครางอย่างพอใจ เวลาสองสามวันที่ผ่านมาชายหนุ่มตักตวงความสุขจากร่างในอ้อมแขนนับครั้งไม่ถ้วน และไม่เคยอิ่มกับร่างบางนี้เลย ตอนแรกเขาก็คิดแค่ว่าอยากได้และเมื่อสนองตอบความต้องการตนเองแล้ว ความต้องการคงจะลดลงแต่กลับไม่ใช่เลย เขายิ่งต้องการร่างบางนี้เพิ่มขึ้นทุกวัน ไม่น่าเชื่อว่าคริสเตียนจะให้ความสุขกับเขาได้มากขนาดนี้

ชายหนุ่มพรมจุมพิตที่ต้นคอ ไหล่ลาด เลื่อนมือไปลูบไล้ส่วนหน้าของคริสเตียน บีบกระชับความนุ่มละมุนจนเริ่มตื่นตัวขึ้น ร่างบางครางในคอเบาๆ

“อื้อ...อือ..ม...” เสียงแผ่วๆ ดังมาจากร่างบางทั้งที่ยังไม่ลืมตาตื่น คริสเตียนรู้สึกเหมือนอยู่ในความฝัน วาบหวิว ซ่านซ่าแปลกๆ ร่างกายเริ่มอบอุ่นขึ้น และตัวเบาเหมือนล่องลอยอยู่บนปุยเมฆ

แมกซ์ขยับยกต้นขาเรียวข้างหนึ่งขึ้นสูงขณะที่แนบตัวเข้ามาด้านหลัง ค่อยๆ สอดแทรกความแข็งแกร่งเข้าไปยังปากทางที่ยังช้ำระบมเนื่องจากค่ำคืนที่ผ่านมา

“อื๊อ...อ๊ะ...” คริสเตียนสะดุ้งลืมตาตื่นรับรู้ถึงร่างใหญ่ที่แนบอยู่เบื้องหลังและส่วนที่แข็งแกร่งราวกับแท่งเหล็กอุ่นร้อนที่กำลังบุกรุกเข้ามา แม้จะผ่านมาหลายครั้งแต่คริสเตียนก็ยังไม่ชินกับความต้องการของชายหนุ่มสักที ร่างบางเกร็งตัวด้วยความเจ็บ กล้ามเนื้อที่บีบรัดทันทีทำให้แมกซ์ถึงกับคราง จับต้นขาเรียวแยกออกกว้างไม่ให้ขยับหนี แล้วขยับสะโพกสอดแทรกเข้าไปอย่างรวดเร็ว จนร่างสูงแนบสนิทกับร่างบาง

“อ๊าาา........” ร่างบางหวีดร้องด้วยความเจ็บปวด สลับกับเสียงครางสะอื้น เมื่อสะโพกของชายหนุ่มขยับเข้าออกจากทางเบื้องหลัง คริสเตียนจิกมือกับผ้าปูที่นอนแน่นเมื่อจังหวะการสอดแทรกหนักหน่วงขึ้น ขณะที่มือใหญ่ยังคงกระตุ้นเร้าร่างบางพร้อมกับเสียดสีความแข็งแกร่งเข้ากับผนังนุ่มบาง ทำให้ร่างบางถึงกับสะอื้นเมื่อเริ่มรู้สึกถึงความสุขที่แฝงมากับความเจ็บปวด กล้ามเนื้อภายในบีบรัดเป็นจังหวะ ภายในห้องมีแต่เสียงหอบคราง ร่างทั้งคู่เปียกชื้นจากเหงื่อที่เริ่มผุดพราว ความสุขที่เพิ่มเป็นระลอกทำให้สะโพกบางเริ่มขยับตอบโต้กับสะโพกแกร่ง บั้นท้ายขยับเข้าหาหน้าขาแกร่งรับการบุกรุกของชายหนุ่มเป็นจังหวะ แสวงหาความสุขสมที่ค่อยๆ เพิ่มสูงขึ้น

อารมณ์ของแมกซ์ลุกโพลงขึ้น เมื่อร่างบางเริ่มตอบสนองเขาอย่างเร่าร้อน สะโพกขยับหนักหน่วงขึ้น แล้วความสุขของคริสเตียนพุ่งขึ้นถึงจุดสุดยอดอย่างรุนแรง หวีดร้องเสียงดัง ร่างกระตุกเกร็งฉีดพุ่งของเหลวร้อนผ่าวออกมา หอบหายใจขาดเป็นห้วงๆ

“อืมม์....” แมกซ์ครางหนักๆ ถอนกายออกมาจนสุดความยาวของเขา แล้วกระแทกกลับเข้ามายังบั้นท้ายนุ่มอย่างหนักหน่วง ฝังกายแน่นกระตุกฉีดพุ่งของเหลวขาวขุ่นออกมามากมาย
“อืมม์ คริสต์..” แมกซ์หายใจหนักชั่วครู่ ก่อนขยับออกมาจากร่างของคริสเตียน บั้นท้ายนุ่มๆ ของคริสเตียนชุ่มชื้นไปด้วยของเหลวของเขาไหลออกมาปนกับคราบเลือดจางๆ มือใหญ่ของเขาวางต้นขาเรียวลง ร่างบางยังคงนอนตะแคงอิงร่างเข้ากับแผ่นอกกว้างของชายหนุ่มอย่างหมดแรง มือของแมกซ์วางพาดไปที่เอวเล็กอย่างถือสิทธิ์

คริสเตียนยังคงพยายามสูดลมหายใจลึก หัวใจยังเต้นถี่เร็ว สะอื้นออกมาเบาๆ เนื่องจากรู้สึกเจ็บใจตนเองที่มีอารมณ์ร่วมไปกับชายหนุ่ม ร่างกายตอบสนองเขาอย่างเร่าร้อนหลงลืมตน คริสเตียนขยับจะถอยห่างออกมาแต่แมกซ์เอื้อมมือมากอดร่างบางเหมือนจะปลอบโยน ร่างบางจึงพริ้มตาลงยอมรับการโอบกอดนั้นอย่างอ่อนแรง

c c c c c c

คริสเตียนถอนหายใจยาว เบนสายตาจากทิวทัศน์ของตึกสูงกลับมากวาดมองภายในห้องชุดที่ถูกแต่งไว้อย่างงดงามนั้น มาอยู่ที่นี่ได้ตั้งหลายวันแล้วเขายังไม่ได้ไปเยี่ยมบิดาเลยนอกจากโทรศัพท์ไปถามอาการกับดร.มาร์โร แต่ก็ยังสบายใจบ้าง เมื่อมาร์โรบอกว่าอาการดีขึ้นมาก ถึงแม้จะยังต้องระวังและดูอาการในหลายๆ เรื่องอยู่ เสียงพ่อของเขาที่คุยทางโทรศัพท์ก็ยังร่าเริงอยู่ เพียงแต่ยังเป็นห่วงบริษัท และถามถึงเรื่องงานที่เขาไปช่วยแมกซ์

คริสเตียนหน้าแดงเมื่อนึกถึงงานจริงๆ ที่แมกซ์เรียกร้องให้เขาทำทุกคืน เด็กหนุ่มกำลังนึกถึงร่างสูงแข็งแกร่งที่แนบตัวเข้ามาตักตวงความสุขจากร่างของเขายามค่ำคืน ความต้องการของชายหนุ่มช่างมากมายไม่จบสิ้น และเมื่อต้องการเวลาใดก็สามารถปลุกเร้าให้เขาตอบสนองอย่างง่ายดาย ทำให้เขาช่างดูไร้ประสบการณ์ราวกับเป็นดินเหนียวที่อยู่ในมือจะปั้นแต่งอย่างไรก็ได้

ร่างบางนึกถึงตนเองยามอารมณ์รุ่มร้อนด้วยความปรารถนา แม้จะพยายามต่อต้านในตอนแรก แต่ไม่นานก็ต้องดิ้นเร่าบนเตียงเมื่อถูกกระตุ้นอย่างช่ำชอง ไขว่คว้าร่างสูงให้แนบชิดกับตนเองจนกระทั่งถึงจุดปลดปล่อย คริสเตียนยอมรับว่าเขามีความสุขไปกับร่างสูงทุกครั้ง แม้ในช่วงแรกๆ จะทำให้เจ็บปวดและระบมมากก็ตาม แต่เมื่อการร่วมรักเสร็จสิ้นชายหนุ่มจะกกกอดเขาไว้อย่างปลอบโยนทุกคืน

คริสเตียนรู้สึกสับสนกับวาจาและการกระทำของแมกซ์ เพราะบางครั้งชายหนุ่มก็ดูเย็นชา วาจาที่พูดฟังดูโหดร้าย แต่บางทีก็ดูเห็นอกเห็นใจและอ่อนโยนจนทำให้บางครั้งคริสเตียนแทบจะลืมสัญญาที่ร้ายกาจนั่น และตอนนี้เด็กหนุ่มคิดถึงคาร์ลมากเขาอยากเห็นหน้าบิดาเพื่อปลอบประโลมจิตใจที่สับสนของตนเอง

ก๊อก! ก๊อก!

คริสเตียนยืนนิ่งอยู่หน้าห้องทำงานที่แยกออกมาเป็นสัดส่วน ตรงข้ามกับห้องรับแขกอยู่เป็นเวลานานก่อนจะตัดสินใจเคาะประตู เสียงเคาะประตูห้องทำให้ร่างสูงเงยหน้าขึ้นจากโต๊ะทำงาน แมกซ์วางมือจากแฟ้ม

“เข้ามาสิ คริสต์” ร่างบางค่อยๆ ก้าวเข้ามาในห้องที่เป็นอาณาจักรส่วนตัวของแมกซ์ ห้องทำงานที่นี่ใหญ่โตและกว้างขวางพอๆ กับห้องทำงานที่บริษัทเลยทีเดียว ห้องนี้ย้ำให้คริสเตียนรู้สึกได้ถึงบรรยากาศของการต่อรองและสัญญาระหว่างพวกเขาได้ทุกครั้ง คริสเตียนเม้มปากเล็กน้อย

“คุณเดเวอโร ผมจะไปเยี่ยมพ่อที่โรงพยาบาลนะครับ” คริสเตียนบอกกับชายหนุ่ม แมกซ์ขมวดคิ้วเหมือนทุกครั้งที่ได้ยินร่างบางเรียกเขาเช่นนั้น จนผ่านมาตั้งหลายวันยังไม่ยอมเรียกชื่อเขาอีก ร่างสูงรู้สึกหงุดหงิดกับความห่างเหินนั้น

“ตอนนี้ผมยังไม่ว่าง รอบ่ายนะ” แมกซ์พูดแล้วก้มหน้าลงอ่านเอกสารต่อ

“แต่ผมไปเองก็ได้” คริสเตียนพูดเบา แมกซ์เงยหน้าขึ้น

“ผมจะพาไป รอสักครู่ เดี๋ยวงานก็เสร็จ”

“ครับ” ร่างบางถอยออกมาอย่างยอมแพ้ ยังไงก็ได้ไปล่ะ ช่วงที่ผ่านมาเขายังไม่ได้ออกไปไหนเลยนี่นา ไม่ถูกขังก็เหมือนถูกขัง

แมกซ์เงยหน้าขึ้นเอนหลังพิงเก้าอี้ ชายหนุ่มกำลังคิดถึงเด็กหนุ่มที่เพิ่งพ้นสายตาไป ทำไมกับแค่ความคิดที่คริสเตียนจะออกไปข้างนอกคนเดียวยังทำให้เขาหงุดหงิดขนาดนี้นะ เขาหวงอยากเก็บร่างบางนี้ไว้ใกล้ตัว อันที่จริงอยากเก็บไว้บนเตียงเลยทีเดียว แม้จะวางท่าห่างเหินกับเขาแต่เมื่ออยู่บนเตียงเขาทำให้ร่างบางตอบสนองได้ไม่ยากนัก

แมกซ์ถอนหายใจ เขานึกถึงความสุขที่ตักตวงจากคริสเตียน หลายวันที่ผ่านมาความต้องการของเขาที่มีต่อร่างบางไม่เคยลดลง มีแต่จะเพิ่มมากขึ้น เขาควบคุมความต้องการของตนเองไว้ไม่ค่อยอยู่ บางครั้งแม้จะรู้ว่าคริสเตียนเจ็บแต่ก็ไม่สามารถหยุดได้ แมกซ์หงุดหงิดเมื่อคิดว่าเขาอายุตั้ง 34 มากกว่าคริสเตียน ตั้งรอบหนึ่งเต็มๆ ผ่านผู้หญิงมาก็เยอะ ประสบการณ์ก็มากกว่า แต่กับเด็กหนุ่มตรงหน้าเขากลับไม่สามารถควบคุมตนเองได้เลย

c c c c c c

ขณะที่รถคันใหญ่กำลังมุ่งตรงสู่โรงพยาบาล แมกซ์ก็นั่งดูเอกสารในมือด้วยท่าทางไม่สบอารมณ์ ซึ่งไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเอกสารที่ดูอยู่เลยแม้แต่น้อย กลับเป็นเด็กหนุ่มที่นั่งเงียบ ชิดประตูรถข้างหนึ่งนั่นต่างหาก

แมกซ์เหลือบตามองใบหน้างามละมุนที่นั่งก้มหน้าเล็กน้อย ทำให้มองเห็นขนตางอนยาวสีอ่อนตรงปลายราวกับแตะแต้มสีทองไว้ แพขนตาทาบลงบนโหนกแก้มนวล สายตาหรุบลงมองมือที่ประสานอยู่บนตักราวกับกำลังคิดอะไรอยู่อย่างลึกซึ้ง และห่างไกลจากตรงนี้เหลือเกิน จนทำให้ชายหนุ่มรู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก

แมกซ์โยนเอกสารในมือลงข้างตัว ทำให้เด็กหนุ่มช้อนสายตาขึ้นมอง เมื่อเห็นท่าทางของชายหนุ่ม ปากบางจึงเม้มนิดๆ ก่อนจะเอ่ยปาก

“ถ้าคุณไม่สะดวกก็ไม่เห็นจำเป็นต้องมาเลย แค่ส่งผมที่โรงพยาบาลก็ได้แล้วผมจะกลับเอง”

“ถ้าผมไม่พอใจผมก็ไม่ทำหรอก ทำไม? ไม่อยากให้ผมพบกับคาร์ลหรือไง หรือกลัวว่าพ่อคุณจะรู้เรื่องสัญญานั่น”

“ใช่ ผมไม่ต้องการให้ท่านรู้หรือแม้แต่สงสัย ท่านไม่สบายมากนะ คุณคิดว่าที่ผมตัดสินใจอย่างนี้เพราะอะไรกัน” คริสเตียนหันขวับมาทันที แมกซ์สบตาที่เป็นประกายวับด้วยความโกรธ แล้วก็ไม่รู้อะไรทำให้เขาหลุดคำพูดออกไปอย่างเฉยชา

“ไม่ต้องกลัว ผมอยากได้แค่ร่างกายของคุณ ไม่คิดจะทำอะไรจนทำให้พ่อคุณอาการแย่ลงหรอก”

คริสเตียนนิ่งอึ้งไป ปลายนิ้วที่ประสานกันอยู่สั่นระริกจนต้องกำไว้แน่น เพราะสัญญาหนึ่งเดือนพลิกให้เขากลายเป็นสิ่งของของคนคนนี้ เป็นเพียงที่รองรับระบายอารมณ์เมื่อเขาต้องการ รองรับแม้กระทั่งคำพูดดูแคลนทำร้ายจิตใจอย่างนี้หรือ

แววตาของคริสเตียนวูบไหวด้วยความเจ็บปวดและจำยอม ร่างบางเมินหน้าไปที่หน้าต่างรถเพื่อซ่อนสีหน้า แต่แมกซ์มองเห็น แววตาและริมฝีปากสั่นระริกที่เม้มแน่นจากเงาสะท้อนของกระจกหน้าต่างรถ แพขนตากระพริบถี่ๆ เพื่อกล้ำกลืนน้ำตา ทำให้ชายหนุ่มสบถด่าตนเองในใจอีกครั้ง

เป็นเพราะเขารู้สึกว่าตนเองกำลังจะควบคุมสถานการณ์ไม่ได้ เลยเป็นฝ่ายที่จะโจมตีก่อนและมาลงเอากับคริสเตียนที่เป็นต้นเหตุของเรื่อง ทั้งที่เจ้าตัวไม่รู้อะไรเลย

ชายหนุ่มถอนใจอย่างหงุดหงิดอีกครั้ง หลังจากนั้นทั้งคู่ก็นั่งเงียบมาตลอดทาง สักครู่รถคันยาวก็เลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าโรงพยาบาล คริสเตียนก้าวออกมาอย่างรวดเร็ว ร่างบางขยับตัวจะเดินแต่แมกซ์จับข้อศอกดึงไว้ก่อนจะพามาหยุดที่หน้าลิฟท์ตัวเดิม ชายหนุ่มมองร่างบางที่กำลังสูดลมหายใจลึกระงับความกลัว แมกซ์จึงโอบร่างบางไว้เหมือนจะขอโทษสำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ แล้วกระซิบ

“ไม่ต้องกลัว” แต่ร่างบางขืนตัวออกและเมินหน้าไปอีกด้านหนึ่ง เมื่อประตูลิฟท์เปิดคริสเตียนก็ก้าวเข้าลิฟท์อย่างรวดเร็ว แมกซ์ก้าวตามแล้วรั้งข้อมือเล็กไว้แน่นดึงให้มาชิดตัวไม่ยอมให้ร่างบางสะบัดหลุดได้

c c c c c c

“พ่อครับ” ร่างบางทักก่อนจะโอบแขนไปรอบร่างบิดา ดวงตาสีม่วงสดใสทอประกายระยับอย่างยินดีเมื่อเห็นบิดาดูสดชื่นขึ้นมาก แตะริมฝีปากไปที่ปลายคางอย่างแผ่วเบา

“พ่อดูดีขึ้น” คริสเตียนพูดแต่ไม่ยอมปล่อยมือทำให้คาร์ลหัวเราะเบาๆ แต่มือก็โอบร่างบางไว้แน่นเช่นกัน

“คริสต์ ลูกทำเป็นเด็กไปได้ งานเสร็จแล้วหรือถึงมาเยี่ยมพ่อได้”

“ยังครับ แต่อีกไม่นานแล้วล่ะครับ หลังจากนั้นผมอยู่เป็นเพื่อนพ่อได้ทุกวันเลย” คาร์ลยิ้มเมื่อได้ฟังคำตอบก่อนจะหันไปหาแมกซ์ แววตาของร่างสูงเปลี่ยนไปวูบเมื่อได้ยินคำพูดของคริสเตียน

“คริสต์พอช่วยงานคุณบ้างได้ไหมครับ หรือจะไปทำให้ยุ่งเสียเปล่าๆ” คาร์ลถามชายหนุ่ม

“เขาทำให้ผมพอใจทีเดียวครับ ดูแลเรื่องสัญญาอย่างดีทีเดียว” แมกซ์ตอบแล้วก็มองเห็นร่างบางที่ทำคอแข็งเมื่อได้ยินเรื่องสัญญา ชายหนุ่มมองกิริยาที่คริสเตียนโอบกอดบิดาแล้วให้รู้สึกหงุดหงิด เขาไม่อยากจะยอมรับว่าอิจฉาความรักที่คริสเตียนแสดงต่อบิดา ชายหนุ่มตัดสินใจได้ในทันที

“แต่อาทิตย์ต่อไปงานคงยุ่ง คริสเตียนอาจจะมาเยี่ยมบ่อยไม่ได้นะครับ”

“แต่ผม..” ร่างบางทำท่าจะค้านแต่ก็ชะงักเมื่อสบตาของชายหนุ่ม เขาไม่อยากโต้เถียงต่อหน้าบิดา แต่คาร์ลรีบพูด

“ไม่เป็นไร ทำงานให้เสร็จเถอะครับ อยู่นี่มีทั้งมาร์โร ทั้งพยาบาลพิเศษ ถ้าเพิ่มคริสต์อีกคนผมเห็นจะไม่ได้ขยับทำอะไรแน่” แล้วก็หันมาทางคริสเตียน

“ไม่ต้องมาเคี่ยวเข็ญพ่ออีกคนนะ จะไปทำงานก็ไป” ร่างบางจึงฝืนยิ้มออกมาได้

“งั้นเราต้องขอตัวก่อนนะครับ” แมกซ์เอ่ยลา ก่อนจะมองไปที่ร่างบางอย่างบังคับ ทำให้คริสเตียนต้องลุกขึ้นอย่างไม่พอใจแต่ไม่กล้าแสดงปฏิกิริยาใดๆ เพราะกลัวบิดาจะสงสัย ร่างบางฝืนยิ้มก่อนที่จุมพิตอำลาอีกครั้ง

เมื่อออกมาพ้นห้องพัก คริสเตียนหันกลับมากอดอก มองร่างสูงอย่างขุ่นเคือง

“ทำไม ผมถึงมาเยี่ยมพ่อไม่ได้ คุณเดเวอโร?”

“ผมบอกให้เรียกผมว่า แมกซ์”

“ทำไม? คุณเดเวอโร” ชายหนุ่มหงุดหงิด เมื่อเห็นร่างบางดื้อดึง

“เพราะคุณจะไม่อยู่ไงล่ะ ผมต้องไปตรวจสอบบริษัทสาขาที่กรีนเบย์ประมาณหนึ่งอาทิตย์ คุณต้องไปกับผมด้วย”

“ผมไปไม่ได้หรอก แล้วใครจะดูแลพ่อล่ะ” คริสเตียนอุทาน

“ก็ ดร.มาร์โร แล้วก็พยาบาลพิเศษไง แค่อาทิตย์เดียว คริสต์เดี๋ยวก็กลับแล้ว” ร่างสูงพูดเด็ดขาด ก่อนจะเดินนำหน้าไปทำให้คริสเตียนมองตามอย่างคับแค้นใจ

c c c c c c

แมกซ์กดลิฟท์ส่วนตัวที่จะขึ้นไปยังห้องชุดอย่างหงุดหงิด เขาทนกับกริยานิ่งเฉย เย็นชาของร่างบางมาตั้งแต่อยู่ในรถ แต่มันมากเกินไปแล้ว ชายหนุ่มหันมามองคริสเตียน

“รู้มั้ยคริสต์ วิธีที่จะลบความทรงจำเดิมนะทำยังไง” คริสเตียนมองหน้าแมกซ์อย่างงๆ แต่ยังไม่ทันจะตอบอะไรแมกซ์ก็รุนหลังเขาเข้าลิฟท์ที่เปิดออกมาพอดี แล้วกระซิบที่ใบหูเล็กๆ นั้น ทันทีที่ประตูลิฟท์ปิด

“ก็สร้างความทรงจำใหม่ที่สามารถลบความทรงจำเดิมได้ยังไงล่ะ ผมจะทำให้เวลาคุณขึ้นลิฟท์ครั้งต่อไปจะได้นึกถึงแต่ผม” พูดจบแมกซ์ก็แนบริมฝีปากร้อนผ่าวลงกับริมฝีปากนุ่มทันที ปลายลิ้นซอกซอนไปทั่วปากนุ่มนั้น มือใหญ่ของเขารูดเสื้อนอกของคริสเตียนทิ้งลงที่พื้น ตามด้วยผ้าพันคอและปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตกระตุกชายเสื้อออกจากเอวกางเกงอย่างรวดเร็ว ขณะที่ร่างบางยังไม่ทันตั้งตัวก็เพริดไปกับจุมพิตดูดดื่มนั่นซะก่อนจะทันได้ห้ามปราม

แมกซ์สอดมือเข้าไปลูบไล้อกเรียบเนียน ควานหาปลายยอด แล้วขยี้ยอดอกนั้นด้วยนิ้วเรียวแข็งแรง หลังจากนั้นเลื่อนริมฝีปากตามลงมา

“อื๊อ...อ๊ะ...” คริสเตียนอุทานเมื่อริมฝีปากขบย้ำดูดดื่มยอดอกสีชมพูระเรื่อที่ชูชันรับสัมผัสนั้น

“คุณ...อืมม์..นี่มันในลิฟท์นะ..คุณอ๊ะ..จะทำอะไร”

คริสเตียนอุทานสลับกับคราง แต่แมกซ์ทำเหมือนไม่ได้ยินดันร่างบางให้พิงผนังลิฟท์ มือใหญ่รูดซิปกางเกงของคริสเตียน รูดขากางเกงออกไปข้างหนึ่ง ชายหนุ่มทรุดตัวคุกเข่าและเลื่อนริมฝีปากลงต่ำ

“อ๊ะ..ออ..อึ้ก...” ร่างบางอุทานเมื่อรู้สึกถึงริมฝีปากอุ่นชื้นของชายหนุ่ม ตวัดไล้มาที่ส่วนสำคัญที่กำลังตื่นตัวด้วยความปรารถนา แล้วดูดกลืนเขาเข้าไป

คริสเตียนครางเข่าอ่อนวูบทันที แมกซ์จึงยกขาข้างหนึ่งขึ้นพาดบ่าเขาไว้ มือของคริสเตียนเลื่อนมาจับที่ศีรษะของแมกซ์ นิ้วเรียวเสยเข้าไปในเรือนผมของชายหนุ่มจิกกำไว้แน่น ขณะที่ริมฝีปากของแมกซ์กำลังครอบครองส่วนสำคัญเขาไว้ ชายหนุ่มตวัดลิ้นไล้เลียอย่างหยอกเย้า มือใหญ่แข็งแรงบีบเคล้นที่บั้นท้ายนุ่ม แล้วใช้ปลายนิ้วสอดแทรกเข้าไปเขี่ยที่ช่องทางด้านหลัง

“อุ๊..อื๊อ...”

คริสเตียนอุทานและเมื่อปลายนิ้วแข็งแรงแทรกเข้าไปได้ ร่างกายรู้สึกถึงความสุขที่พุ่งปราดขึ้นไปจนตาลายสมองหมุนไปหมด ปลายนิ้วชายหนุ่มขยับเข้าออกจังหวะเดียวกับริมฝีปากที่ดูดดื่มแรงขึ้น ร่างบางจิกนิ้วไว้กับศีรษะได้รูป ร่างเกร็งพร้อมกับหวีดร้องเสียงดังสะโพกกระตุกแอ่นเข้าหาริมฝีปากของชายหนุ่ม หลั่งรินน้ำขาวขุ่นเข้าไปในปากนั้น แมกซ์ดูดกลืนจนหมดแล้วถอนริมฝีปากออกก่อนจะแลบลิ้นไล้เลียให้เป็นครั้งสุดท้าย ค่อยๆถอนนิ้วเรียวออกจากช่องทางด้านหลังของคริสเตียน รู้สึกถึงกล้ามเนื้อที่บีบรัดนิ้วเขาเป็นจังหวะ เขาค่อยๆขยับต้นขาข้างที่พาดอยู่กับไหล่แข็งแรงนั้นลง แต่แล้วร่างบางก็ทรุดลงกับร่างสูงที่ยังคุกเข่าอยู่บนพื้น เนื่องจากเข่าอ่อนจนยืนไม่อยู่

แมกซ์เองก็รู้สึกเกร็งไปหมดด้วยความต้องการที่จะปลดปล่อย ขณะเดียวกันที่ลิฟท์เลื่อนมาถึงชั้นบนสุดที่เป็นห้องชุดส่วนตัว ชายหนุ่มเก็บชิ้นส่วนเสื้อผ้าที่กระจัดกระจาย แล้วช้อนร่างที่อ่อนปวกเปียกขึ้น เมื่อก้าวเข้ามาในห้องรับแขกเขาวางร่างบางคว่ำบนโต๊ะ เปิดให้เห็นบั้นท้ายงดงาม ขณะที่คริสเตียนยังหอบหายใจถี่เร็ว แล้วแนบแก้มกับพื้นโต๊ะอย่างหมดแรง
แมกซ์ปลดซิปกางเกงของตนออก รูดกางเกงของคริสเตียนที่ยังพันอยู่กับขาเรียวข้างหนึ่งออกโยนลงพื้น แยกต้นขาเรียวของร่างบางออกขยับไปยืนอย่างมั่นคงระหว่างขาเรียวคู่นั้น ก่อนจะแทรกกายเข้าไปในช่องทางอบอุ่นที่ได้เบิกทางด้วยนิ้วเรียวเมื่อครู่

“อื๊อ..อืมม์” คริสเตียนอุทานเมื่อรู้สึกถึงความตึงแน่นทันที มือยึดขอบโต๊ะไว้มั่น ในขณะที่แมกซ์ขยับสะโพกเข้าออกเป็นจังหวะ ในห้องมีแต่เสียงหอบหายใจหนักๆของทั้งคู่ และเสียงผิวเนื้อกระทบกัน

“อือ..อือ..อูวว์....อืออ ......” คริสเตียนครางไม่เป็นจังหวะ แล้วแต่การขยับสะโพกบุกรุกแต่ละครั้งของชายหนุ่ม ระดับของโต๊ะที่สูงพอดีทำให้แมกซ์ยืนได้อย่างมั่นคง การสอดแทรกจึงเป็นไปอย่างหนักหน่วงเต็มอารมณ์หวาม ความแข็งแกร่งร้อนผ่าวเข้าไปได้ลึกสุด และเสียดสีกับผนังบางๆ ของคริสเตียนได้อย่างถนัดถนี่ ขณะที่ผ้าเนื้อหนาของกางเกงชายหนุ่มที่ปลดลงมาแค่สะโพกก็เสียดสีกับต้นขาด้านใน และบั้นท้ายนุ่มของร่างบางยิ่งทำให้ความเสียวซ่านทวีสูงขึ้น

“อา คริสต์ รับผม รับผมให้มากกว่านี้” แมกซ์ครางมือรวบเอวบางไว้แน่นเมื่อความสุขทวีขึ้น เขาถอนสะโพกออกมาจนเกือบสุดแล้วกระแทกกลับเข้าไป สะโพกเกร็งแน่นฉีดพุ่งความปรารถนาออกมามากมาย จนล้นเอ่อมาตามต้นขาเรียวหยดลงพื้นพรม ขณะที่ร่างบางก็กระตุกเกร็งหลั่งรินออกมาพร้อมๆกัน

“อืมม์...คริสต์...”

“อ๊ะ อ๊าา.......” ทั้งคู่อุทานออกมาพร้อมๆ กันก่อนจะทรุดฮวบลง

c c c c c c

แมกซ์มองเสี้ยวหน้าแดงก่ำของร่างบางที่นั่งก้มหน้าอยู่กับโต๊ะอาหาร แล้วก็อมยิ้มเมื่อนึกถึงมรสุมในห้องรับแขกเมื่อครู่ที่ผ่านมา ความจริงชายหนุ่มก็ไม่คิดว่ามันจะเลยเถิดไปอย่างนี้ แต่เขาก็อดไม่ได้สักที ก็ร่างบางตรงหน้ามีปฏิกิริยาตอบสนองอย่างน่ารักออกขนาดนั้น

คริสเตียนเงยหน้ามองมองเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ แต่พอสบตาเขาก็หน้าแดงอีกรอบ พึมพำขอตัวมือสั่นระริกรวบช้อนอย่างรวดเร็วก่อนลุกขึ้น ทำให้มองไม่เห็นสายตาของแมกซ์ที่มองตามมาอย่างอ่อนโยน

แต่ก่อนอื่นเขาต้องบอกอเล็กซิส เรื่องที่เขาเปลี่ยนใจจะไปที่กรีนเบย์เองอย่างกะทันหันก่อน แมกซ์คิดพลางหมุนโทรศัพท์ไปที่บ้าน

“ฮัลโหล”

“อเล็กซ์ นี่ฉันนะ” แมกซ์พูดทันทีที่รู้ว่าเป็นอเล็กซิส

“แมกซ์ นายเองหรือไม่กลับบ้านหลายวันแล้วนะ ฉันกับเจดอุตส่าห์กลับมาจากกรีนเฮาส์ก่อนเวลาทั้งที” อเล็กซ์ถามพี่ชายกลับทันที

“ตอนนี้ฉันพักอยู่ที่เซียร์ทาวเวอร์ ไม่ดีหรือไงนายกับเจดจะมีเวลาส่วนตัวอีกหน่อย” แมกซ์พูดพร้อมกับหัวเราะหึ หึ

“แต่มาร์คัสบอกว่านายให้พวกบอดี้การ์ดกลับหมดเลย ทำไมล่ะแมกซ์”

“ไม่มีอะไร ฉันดูแลตัวเองได้ แถมที่เซียร์นี่นายเซ็ตระบบรักษาความปลอดภัยเอง ไม่แน่ใจฝีมือตัวเองหรือไง”

“ถึงยังไงมันก็เป็นแค่เครื่องคอมพิวเตอร์นะแมกซ์ มันต้องใช้คนดูแล”

“เอาเถอะ ตอนนี้ให้พวกเขาอยู่ห่างๆ ฉันหน่อย อย่าพึ่งคุยเรื่องนี้เลย ฉันมีเรื่องจะถามหน่อย” แมกซ์เอนร่างพิงพนักเก้าอี้ ยกท่อนขายาวขึ้นวางพาดบนโต๊ะขณะพูด

“มีอะไรหรือแมกซ์”

“เรื่องที่กรีนเบย์นายจะไปเองใช่มั้ย” แมกซ์เข้าเรื่องทันทีถึงบริษัทที่กรีนเบย์ซึ่งเป็นหนึ่งในบริษัทสาขาทั้งหมดของบริษัทเดเวอโร ที่อเล็กซิสน้องชายของเขารับผิดชอบอยู่

“อืมม์ แต่คงไม่มีอะไรยุ่งมากนักหรอก ฝ่ายวิจัยที่นั่นรายงานมาเรื่องผลของการบำบัดของเสียที่อาจกระทบกับสิ่งแวดล้อม ยังไม่มีปัญหาหรอกแต่ต้องป้องกันไว้ก่อน ที่นั่นมีแหล่งน้ำมากไม่อยากให้มีอะไรผิดพลาด ถ้ามันมีปัญหาจริงจะให้สร้างโรงงานบำบัดของเสียใหม่ซะเลย ฉันอาจจะไปสักสองสามวันนะ”

“ไม่ นายไม่ต้องไป เดี๋ยวฉันจะไปแทนเอง ฝากนายดูแลเรื่องสำนักงานใหญ่หน่อยแล้วกัน”
“อะไรนะ แมกซ์” อเล็กซิสอุทานอย่างแปลกใจ

“พอดีฉันอยากไปพักผ่อนนิดหน่อยด้วย จะไปสักอาทิตย์ บอกมาร์คัสเตรียมเครื่องบิน กับบ้านพักให้ด้วยให้ด้วย ฉันจะเดินทางพรุ่งนี้นะ”

อเล็กซิสวางหูลงอย่างงงๆ แมกซ์เป็นอะไรทั้งที่ร้อยวันพันปีทำแต่งาน คราวนี้บอกจะไปพักผ่อน แต่เสียงก็ดูปกติดีนี่นาอเล็กซิสคิดแล้วส่ายหัว ก่อนจะหันไปยิ้มรับร่างบางของเจดที่เดินเข้ามาในห้องทำงานขนาดใหญ่ภายในบ้าน ชายหนุ่มรวบเอวเล็กนั่นดึงลงมานั่งบนตัก เจดยิ้มโอบแขนไปรอบคอแข็งแรงนั้นเผยอปากรับจุมพิตที่แนบลงมาอย่างดูดดื่ม ก่อนจะถอนริมฝีปากออกเมื่อเห็นอเล็กซิสคิดจะเลยเถิด ร่างบางจับมือแข็งแรงที่เริ่มขยับซุกซนไว้ทันที

“อเล็กซ์ นี่ห้องทำงานนะครับ” เจดพึมพำประท้วง อเล็กซิสหัวเราะ

“ทำยังกับไม่เคยทำที่นี่งั้นแหละ” เขาล้อเลียน ทำให้มือบางทุบมาที่อกกว้างนั่นทันที ชายหนุ่มจึงช้อนร่างบางขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้เจดประท้วงลั่น

“อเล็กซ์ จะทำอะไรครับ” แล้วก็หน้าแดงเมื่อชายหนุ่มพึมพำตอบเสียงทุ้ม

“พาไปที่ห้องนอนไงล่ะ”

“มีอะไรกับแมกซ์หรือครับ อเล็กซ์” เจดพึมพำถามอย่างอ่อนแรง หลังจากผ่านมรสุมไปลูกใหญ่ ร่างบางเปลือยเปล่าเกยอยู่กับอกกว้างของอเล็กซิส ร่างสูงก้มลงมองแล้วยิ้ม พลิกร่างบางลงกับเตียงอีกครั้ง

“ไม่หรอก เพียงแต่ผมคิดว่าแมกซ์กำลังมีอะไรแปลกๆไป” ชายหนุ่มตอบ ก่อนจะเม้มริมฝีปากลงไปที่ต้นคอระหงแล้ว ไล่ลงมาที่หน้าอก มือใหญ่เลื่อนต่ำลงไปที่หน้าขา

“อึ้ก....ทำไมล่ะ......ครับ” เจดสะดุดลมหายใจอีกครั้ง

“เพราะเขาคิดอยากจะไปพักผ่อนนะซิ อาจจะมีใครสักคนทำให้เขาเปลี่ยนไปก็ได้” อเล็กซิสรำพึงต่อ ขณะก้มหน้าต่ำลงไปปลายลิ้นและริมฝีปากทิ้งรอยเป็นระยะ

“อ๊ะ....คุณคิดว่า..แมกซ์..กำลังมีความรัก...หรือ” เจดครางแยกต้นขาเรียวงามออก มือดึงร่างสูงขึ้นมา อเล็กซิสยิ้มมองเจด ยกสะโพกบางขึ้นก่อนจะสอดแทรกความแข็งแกร่งร้อนผ่าวเข้ามา

“ฮึก...อ๊ะ....อเล็กซ์..”

“อืมม์..ใช่...” สะโพกแข็งแรงขยับเป็นจังหวะ ขณะที่ร่างบางลืมไปแล้วว่ากำลังคุยเรื่องอะไรอยู่ เจดกัดริมฝีปากแน่น มือจิกอยู่ที่ผ้าปูที่นอนสะโพกบอบบางขยับรับเป็นจังหวะ เกร็งกล้ามเนื้อบีบรัดชายหนุ่มไว้ ภายในห้องมีแต่เสียงครางแผ่วทุ้มของอเล็กซ์กับเสียงนุ่มๆของเจด เวลาผ่านไปเนิ่นนานจนทั้งคู่ยอมแพ้กับความสุขสมที่พุ่งขึ้น ร่างบอบบางและร่างสูงเกร็งสั่นระริกก่อนจะฟุบกายลงบนเตียงอีกครั้ง

เจดปรือตามองร่างสูงที่นอนอยู่ด้านข้างอย่างง่วงๆ ร่างบางขมวดคิ้ว เลยไม่รู้ว่าเกิดอะไรจริงๆ ขึ้นกับแมกซ์

“อเล็กซ์......” ร่างสูงขยับคว้าตัวเขาไปกอด พาดแขนหนักไปรอบเอวแต่ยังไม่ยอมลืมตา เจดยิ้มมองท่าทางง่วงงุนนั้นแล้วก็ยอมแพ้ ขยับซุกตัวเข้าหาความอบอุ่นถอนใจเบาๆ ก่อนจะพริ้มตาลง

c c c c c c

แมกซ์มองไปที่เด็กหนุ่มอย่างเป็นห่วง อาจเป็นเพราะพวกเขาเดินทางด้วยเครื่องบินเล็กส่วนตัว เลยทำให้คริสเตียนรู้สึกไม่ค่อยดีนักตั้งแต่อยู่บนเครื่องแล้ว พอลงจากเครื่องนั่งรถมาถึงที่พักก็ทำท่าหมดแรง แต่เขานัดประชุมและตรวจงานทันทีที่มาถึง งานจะได้เสร็จเร็วเพื่อเขาจะได้มีเวลาส่วนตัวเพิ่มอีกนิด ร่างสูงจึงตัดสินใจส่งคริสเตียนที่ที่พักก่อน

“พักก่อนนะคริสต์ ผมกับโทมัสจะไปดูงานที่บริษัท เดี๋ยวก็กลับ” คริสเตียนรับคำในลำคอเบาๆ ขณะที่แมกซ์มาส่งที่บ้านพักหลังใหญ่งดงามริมหาดส่วนตัว มองเห็นทะเลสีฟ้าครามได้จากระเบียงหน้าบ้าน การก่อสร้างและตกแต่งทำได้อย่างลงตัวมีส่วนชานกว้างยื่นเข้าไปที่หาดทรายสีขาวสะอาดพร้อมกับบันไดที่ทอดลงไปยังชายหาด

คริสเตียนก้าวเข้าไปในบ้านพักที่กรีนเบย์อย่างอ่อนเพลีย เขาไม่เคยนั่งเครื่องบินเล็กเดินทางมาก่อนทำให้ออกจะรู้สึกเมาๆ เครื่องบินอยู่ เด็กหนุ่มทิ้งตัวลงกับเก้าอี้ตัวใหญ่ก่อนที่จะพริ้มตาลงด้วยความรู้สึกเวียนหัว

ดังนั้นเมื่อชายหนุ่มกลับมาจึงพบคริสเตียนนอนพับหลับไปบนเก้าอี้ยาวนั่นเอง ชายหนุ่มอมยิ้ม ส่ายศีรษะเล็กน้อย เขาช้อนร่างเด็กหนุ่มขึ้นเดินเข้าห้องนอน เมื่อวางร่างบางบนเตียงแมกซ์ค่อยเสยผมที่ปรกหน้าออกให้อย่างอ่อนโยนก้มลงจุมพิตที่หน้าผากบางเบา

คริสเตียนลืมตาทันทีหลังจากที่ชายหนุ่มลับกายไป ร่างบางขยับตัวลุกขึ้นคิ้วเรียวขมวดแน่น คริสเตียนก็ไม่เข้าใจบุคลิกของแมกซ์เลย บางครั้งก็อ่อนโยนกับเขาจนทำให้ลืมไปเลยว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่นั้นเริ่มมาจากอะไร

คริสเตียนสะบัดศีรษะไล่ความคิดสับสนก่อนจะคว้าเสื้อคลุมเดินเข้าห้องน้ำ ระหว่างที่ยืนใต้สายน้ำที่โปรยปรายลงมาจนคริสเตียนรู้สึกสดชื่นขึ้น ร่างบางเอื้อมมือไปปิดน้ำ สะบัดศีรษะที่เปียกน้ำแล้วก็สะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงทัก

“ดีขึ้นแล้วหรือ ถึงมาอาบน้ำได้น่ะ” ร่างบางหันขวับมาที่ประตูห้องน้ำแล้วก็ยืนอึ้งอย่างทำอะไรไม่ถูก ปล่อยให้สายตาคมกวาดตามองดูร่างเปลือยที่มีหยดน้ำเกาะพราว คริสเตียนหน้าแดงรีบเอื้อมมือไปที่ผ้าขนหนู แต่ถูกมือใหญ่ชิงดึงไปเสียก่อนแล้วคลี่ผ้ารออย่างล้อๆ เหมือนคนรับใช้ที่คอยปรนนิบัติให้เจ้านาย ร่างบางข่มความอายขณะเดินไปหาร่างสูงช้าๆ แมกซ์พันผ้ารอบร่างบางซับน้ำให้ก่อนจะอุ้มร่างบางออกมาข้างนอก มือใหญ่เช็ดศีรษะให้อย่างอ่อนโยนจนผมเริ่มแห้งสนิท แล้วค่อยคลี่ผ้าที่พันร่างบางออกปล่อยให้ร่วงลงบนพื้น

ร่างเปลือยงดงามยืนก้มหน้า ผิวกายเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเรื่อด้วยความอาย คริสเตียนไม่รู้จะทำอย่างไร เขาสามารถต่อต้านหรืออดทนต่อการกระทำที่รุนแรงหรือเฉยชาของแมกซ์ได้ แต่กับความอ่อนโยนนุ่มนวลเช่นนี้กลับทำให้ไม่สามารถแข็งขืนได้ เด็กหนุ่มกำลังรู้สึกหวั่นไหวกับสายตาของแมกซ์ ร่างกายเริ่มเคยชินกับความต้องการและตอนนี้ก็กำลังปรารถนาสัมผัสของชายหนุ่ม

แมกซ์ยืนมอง กวาดสายตัวไปทั่วร่างบางแล้วรู้สึกถึงความปรารถนาที่คุกรุ่นขึ้น สูดลมหายใจลึกขณะค่อยๆ ถอดเสื้อผ้าของตนเองออก ไม่ช้าร่างเปลือยแข็งแรง ก็ยืนอยู่ตรงหน้าคริสเตียน เขาเชยคางร่างบางขึ้นแนบจุมพิตลงไปอย่างนุ่มนวล ดึงร่างบางเข้ามาแนบชิด ร่างนุ่มละมุนเสียดสีกับร่างแข็งแรงจนทำให้อารมณ์ของทั้งคู่รุ่มร้อนขึ้น คริสเตียนครางเบาๆ ร่างกายของเขาเริ่มคุ้นเคยและตอบสนองกับความต้องการของแมกซ์อย่างง่ายดาย และยอมรับว่าทุกครั้งตนเองมีความสุขสมไปไม่น้อยกว่าชายหนุ่มเลย

แมกซ์ช้อนร่างบางขึ้นวางลงบนเตียงแล้วแนบตัวลงมา ครางอย่างพอใจเมื่อร่างบางแยกต้นขาออกรับเขาสู่ความอบอุ่นระหว่างเรียวขานั้นอย่างยินยอมพร้อมใจเป็นครั้งแรก แขนเรียวงามเอื้อมมาโอบรอบคอเขาพร้อมกับถอนหายใจยาวเผยอริมฝีปากรอ

แมกซ์รู้สึกเหมือนตนเองกำลังได้รับรางวัลอันล้ำค่า ชายหนุ่มครางออกมาเมื่อเห็นแววตาสีม่วงทอประกายลึกซึ้งคู่นั้น ก้มลงทาบริมฝีปากตนเองไปที่ริมฝีปากบาง ลิ้นเล็กๆ จูบตอบพัวพันอยู่กับลิ้นของเขา

ชายหนุ่มช้อนสะโพกบางขึ้น ค่อยๆขยับเข้าไปอย่างนุ่มนวล ร่างบางสูดลมหายใจลึกเมื่อส่วนสำคัญค่อยผ่านเข้ามา ต้นขาแยกออกจนกว้างเมื่อรู้สึกถึงความใหญ่โตนั้น เมื่อความแข็งแกร่งเข้าไปจนสุดความยาวฝังลึกในช่องทางคับแคบนุ่มละมุนนั้น คริสเตียนครางออกมาแผ่วเบาขยับสะโพกเกร็งกล้ามเนื้อเล็กน้อยทำให้แมกซ์ครางออกมา

“คริสต์ ..เรียกชื่อผมสิ..” ชายหนุ่มกระซิบอ่อนโยน ร่างบางเงยหน้าขึ้นแววตางดงามลังเลจนทำให้ชายหนุ่มวาบลึก

“อา..คริสต์” เขาค่อยถอนความแข็งแกร่งออกแล้วสอดเข้าไปอีกครั้งอย่างช้าๆ ทำให้ร่างบางถึงกับบิดตัวด้วยความทรมานที่แฝงด้วยความสุข ชายหนุ่มขยับตัวด้วยลีลาอ่อนหวานเชื่องช้าเร้าอารมณ์แล้วค่อยเร่งจังหวะเมื่อความรุ่มร้อนทวีขึ้น คริสยกขาเรียวพันรอบเอวชายหนุ่มต้นขาด้านในเสียดสีกับสะโพกแข็งแรง

“อือ...อา..” ร่างบางคราง เสียงนุ่มนวลแผ่วเบาที่หลุดรอดออกมาทำให้แมกซ์อ่อนโยนต่อไปไม่ไหว เขาช้อนไหล่บางดึงขึ้นมาอยู่ในท่านั่ง น้ำหนักของร่างบางที่กดลงทำให้ส่วนที่แข็งแกร่งของชายหนุ่มหายเข้าไปในร่างบางจนหมด ร่างกายแนบสนิทจนไม่มีที่ว่าง มือแข็งแรงเริ่มขยับเอวบางขึ้นลง ร่างบางทวีความสุขสมยิ่งขึ้นเมื่อส่วนสำคัญของตนเสียดสีกับหน้าท้องของชายหนุ่ม

“อุ๊....อูวว์” ไม่ช้าร่างบางก็จับจังหวะได้และเป็นฝ่ายขยับขึ้นลง เร่งจังหวะขึ้น สะโพกบางพลิ้วไหว หมุนวนบดเบียดกับหน้าตักของชายหนุ่ม จนในที่สุดก็ทิ้งตัวลงมาเป็นครั้งสุดท้าย บั้นท้ายนุ่มแนบกับหน้าขาของเขาแน่นสนิท คริสเตียนหลั่งความปรารถนาออกมาอย่างรุนแรง

“แมกซ์...” คริสเตียนหลุดปากอุทานเรียกชื่อชายหนุ่มออกมาเป็นครั้งแรก แมกซ์ครางหนักๆ อารมณ์ทะยานขึ้นสูงทันทีเพียงได้ยินเสียงหวานเรียกชื่อเขา พร้อมกับกล้ามเนื้อนุ่มนวลที่บีบรัดนั้นทำให้แมกซ์ทนความเสียวซ่านไม่ไหว ร่างแข็งแรงกระตุกเกร็งแอ่นสะโพกรับร่างบางนั้น และหลั่งรินความสุขสมออกมามากมายเช่นกัน

“อา..คริสต์”

เขาโอบประคองร่างที่ฟุบกับอกเขาไว้แน่น แล้วค่อยยกเอวบางขึ้นจากส่วนสำคัญของเขา ร่างสูงเอนตัวลงนอนพร้อมกับดึงร่างบางให้นอนทับบนตัวเขา รับรู้ถึงน้ำหนักและความอบอุ่นที่คุ้นเคย แมกซ์หายใจลึก คริสเตียนเรียกชื่อเขา ตอบรับเขาอย่างเต็มใจผิดกับทุกครั้ง การร่วมรักคราวนี้ช่างอ่อนหวานจนแมกซ์รู้สึกเต็มตื้นในอารมณ์ ชายหนุ่มหลับพร้อมกับรอยยิ้มที่ค้างคาที่ริมฝีปาก

c c c c c c

คริสเตียนมองออกไปทางหน้าต่างบานกว้าง ขอบฟ้ายามเช้าไกลออกไปจนถึงส่วนที่บรรจบกับทะเลสีฟ้าคราม ร่างบางสูดลมหายใจเข้าลึกเมื่อได้กลิ่นทะเลจางๆ เขาทรงตัวลุกขึ้นมองไปยังร่างสูงที่หลับสนิทอยู่ ผ้าห่มพันรุ่ยร่ายอยู่ที่ต้นขาแข็งแรง คริสเตียนมองร่างเปลือยนั้นแล้วก็หน้าแดงเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน

เป็นเพราะความอ่อนโยนของชายหนุ่มทำให้ร่างบางลดกำแพงของตนลงไปแล้ว หลังจากเมื่อคืนนี้หวังว่ามันคงจะไม่ทำให้เขาเสียใจทีหลัง

เมื่อมองหาเสื้อคลุมตัวเองไม่เจอ คริสเตียนจึงหยิบเสื้อเชิ้ตของชายหนุ่มที่ถอดทิ้งลงพื้นอย่างไม่สนใจตั้งแต่เมื่อคืนนี้ขึ้นมาสวม มือเล็กจับคอเสื้อมาแตะดมที่จมูกเมื่อได้กลิ่นน้ำหอมผู้ชายที่อวลอยู่รอบตัว จนรู้สึกเหมือนถูกกอดด้วยอ้อมแขนแข็งแรงนั้น

ร่างบางหัวเราะเบาๆ เมื่อต้องพับแขนขึ้นมาอีกหลายทบ แถมพอลุกขึ้นแล้วชายเสื้อก็ยังยาวจนคลุมต้นขาได้พอดี คริสเตียนเดินออกไปนอกห้อง เขาสำรวจตู้เย็นในห้องแพนทรีเล็กๆ ก่อนจะทำอาหารเช้าง่ายๆ ทิ้งไว้ มองดูทิวทัศน์งดงามชั่วครู่ แล้วก็หันกลับไปค้นกระเป๋าดึงสมุดสเก็ตช์ภาพออกมา เขาไม่ได้เขียนรูปมาตั้งพักใหญ่แต่ก็ไม่ลืมที่จะเอามันไปไหนมาไหนด้วยเสมอ

แมกซ์ยิ้มเมื่อมองดูคริสเตียน ร่างบางนั่งชันเข่าบนเก้าอี้นวมตัวใหญ่ สวมเสื้อเชิ้ตของเขาชายเสื้อร่นลงมาอยู่ที่ต้นขาขาวเนียน มือเล็กจับสมุดสเก็ตช์ภาพวางไว้ที่หน้าตัก ก้มหน้าจ้องรูปในมือขณะที่ตวัดดินสอลากไปบนกระดาษอย่างชำนาญ สลับกับเงยหน้ามองออกไปข้างนอก เขาเดินด้วยฝีเท้าเงียบกริบเข้าไปชะโงกหน้าดู แล้วก็ต้องทึ่งเมื่อเห็นรูปวาดที่งดงามนั้น

ร่างบางเงยหน้าขึ้นเมื่อมีเงาทาบทับลงมา ร่างสูงก้มลงจุมพิตหน้าผาก แล้วไล้มาที่แก้ม ขบใบหูเล็กเบาๆ ทำให้คริสเตียนจักกะจี้ เอียงศีรษะหนี

“ฮื้อ” ร่างบางอุทาน แล้วผลักอกกว้างไว้ วางสมุดสเก็ตช์ภาพลง

“ไปอาบน้ำก่อนซิครับ ต้องไปทำงานไม่ใช่เหรอครับ”

“ไปอาบด้วยกัน” ชายหนุ่มชวนมือเอื้อมไปรูดคอเสื้อกว้างนั้นลงมาที่ไหล่ขาวนวลแนบฝีปากลงอีกครั้งพร้อมกับแอบยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ แต่ร่างบางขยับมือรวบคอเสื้ออย่างรู้ทัน

“ไม่ ผมจะอาบทีหลังคุณต้องรีบไปนะ เดี๋ยวช้าไม่รู้ด้วย”

“ถ้าช้าก็เพราะคุณน่ะแหละ แต่งตัวยั่วกันนี่นา” ชายหนุ่มหัวเราะแต่ก็ยอมเดินไปอาบน้ำโดยดี ปล่อยให้ร่างบางมองตามอย่างโมโหเล็กน้อย

เพราะเมื่อคืนนี้หรือที่ทำให้ชายหนุ่มดูช่างยั่ว และผ่อนคลายมากกว่าเดิม จนทำให้เขาทำอะไรไม่ถูก

c c c c c c

“คริสต์! คริสต์! อยู่ไหน” แมกซ์เรียกหาร่างบาง เขาขมวดคิ้วเมื่อไม่ได้ยินเสียงตอบ ชายหนุ่มโยนเสื้อและกระเป๋าไว้ที่เก้าอี้ นึกโมโหเขาอุตส่าห์เร่งงานให้เสร็จโดยเร็วแล้วรีบกลับ แต่คริสต์กลับไปไหนเสียแล้ว เขาเดินลงไปที่หาดแล้วก็ถอนใจโล่งอกเมื่อเห็นร่างบางกำลังวิ่งเล่นกับฟองคลื่นอยู่

เสียงหัวเราะใสๆ ร่าเริงดังแว่วมา ทำให้ชายหนุ่มยิ้มอย่างเอ็นดู เมื่อคริสเตียนหันมาเห็นร่างสูงที่เดินลงมาก็โบกมืออย่างร่าเริง แมกซ์เดินเข้าไปหาเห็นร่างบางเปียกโชกไปกว่าครึ่งแล้ว ชายหนุ่มตาเป็นประกายพราวเมื่อเห็นเสื้อยืดบางๆ และกางเกงขาสั้นที่แนบชิดผิวกายเพราะความเปียกจนมองเห็นผิวเนื้อนวลละออตา ร่างบางหน้าแดงเมื่อเห็นสายตานั้น

“มองอะไรน่ะ”

“คิดว่ามองอะไรอยู่ล่ะ” แมกซ์ตอบยั่วๆ คริสเตียนหน้าบึ้งแล้วก็ยิ้มออกมาได้เมื่อสบตาล้อเลียนนั้น

“เล่นน้ำกันนะครับ” แมกซ์ก้มหน้าลงดูตัวเองที่ยังแต่งตัวเต็มยศ รวมถึงรองเท้าหนังราคาแพงลิ่วนั้นแล้วทำสีหน้าพิลึกก่อนส่ายหน้า ทำให้คริสเตียนหัวเราะขบขัน ลากแขนชายหนุ่ม แต่ร่างสูงขืนตัวไว้

“ทำไมล่ะครับ กลัวน้ำ หรือว่ายน้ำไม่เป็น” ร่างบางได้ทีทำเสียงยั่วบ้าง

แมกซ์ทำเสียงฮึ่มอยู่ในลำคอ สะบัดรองเท้าออกก่อนคว้าร่างบางไว้ช้อนอุ้มอย่างรวดเร็วเดินลุยลงไปในทะเล

“อ๊ะ แมกซ์..ปล่อยน้า” แล้วคริสเตียนอุทานพร้อมกับสำลักกระอักกระไอทันทีที่ร่างสูงปล่อยเขาลงโดยที่ยังไม่ทันตั้งตัว ร่างบางโผล่พ้นน้ำแล้วรีบคว้าต้นคอแข็งแรงไว้ทันที เพราะระดับน้ำที่ลึกเพียงอกชายหนุ่มแต่สำหรับเขามันลึกจนต้องเขย่งเท้าไว้ทีเดียว

คริสเตียนแสบจมูกไปหมดพยายามลืมตาแสบพร่าขึ้น เงยหน้ามองเห็นแววตาหัวเราะของแมกซ์แล้วก็โมโห อ้าปากจะต่อว่าแต่แล้วเสียงก็ขาดหายไปในลำคอเมื่อแมกซ์แนบเรียวปากลงมา คริสเตียนรู้สึกถึงความเค็มของน้ำทะเลขณะที่ลิ้นชายหนุ่มซอกซอนไปทั่ว

“อืมม์...” ร่างบางครางแผ่วๆ ขณะจูบตอบอย่างอ่อนหวาน มือกระชับที่ต้นคอแข็งแรงขณะที่มือชายหนุ่มช้อนสะโพกบางขึ้น ต้นขาเรียวพันรอบเอวชายหนุ่มตามสัญชาติญาณ ร่างกายเสียดสีกันจนรู้สึกถึงความตื่นตัวของอีกฝ่าย แมกซ์ค่อยๆถอนริมฝีปากออกขณะที่คริสเตียนซบหน้าลงกับไหล่ของชายหนุ่ม

“พระช่วย แมกซ์” ร่างบางอุทานเสียงแผ่วขณะที่แมกซ์หัวเราะ หึ หึ ก่อนจะเดินกลับเข้ามาที่ชายหาด คริสเตียนรูดตัวลงวางเท้าบนพื้นทรายพยายามดันตัวออกแต่แมกซ์เหนี่ยวเอวไว้
“ไงล่ะ อยากเล่นน้ำต่ออีกมั้ย ความจริงผมก็ไม่เคยลองในน้ำทะเลนะ อยากเล่นต่อเหมือนกัน ” แมกซ์ยั่วต่อ ทำให้คริสเตียนเหลือบมองอย่างเขินอาย

“คน..คนพิลึก หน้าไม่อาย” คริสเตียนฉวยโอกาสผลักร่างสูงออก ขณะที่ชายหนุ่มมัวแต่หัวเราะเลยไม่ทันตั้งตัวเซถลากลับลงไปในน้ำทะเลใหม่ พอตั้งตัวได้มองไปก็เห็นร่างบางวิ่งกลับไปที่บ้านพักแล้ว แมกซ์ส่ายศีรษะขณะก้าวยาวๆตามไป

c c c c c c

“อยู่นิ่งๆสิครับ” คริสเตียนเตือนชายหนุ่มอีกครั้งเมื่อเห็นเขาขยับตัว มือวางสมุดลงแล้วเดินมาจัดท่าให้ชายหนุ่มใหม่ ก่อนจะขมวดคิ้วใส่เขาเป็นเชิงดุแล้วเดินกลับไปนั่งที่เดิม

ชายหนุ่มยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทางหงุดหงิดนั้น พอเป็นเรื่องเขียนรูปล่ะก็ คริสเตียนจะเอาจริงเอาจังมาก เมื่อเขาเปรยกับเด็กหนุ่มว่าอยากได้รูป คริสเตียนทำสีหน้าไม่แน่ใจก่อนจะรับคำอย่างลังเล

คริสเตียนไม่แน่ใจนักว่าแมกซ์พูดจริงหรือเปล่าเรื่องรูป ปกติเขาไม่ค่อยเขียนรูปพอร์เทรทนัก เพราะรูปเขียนจะไม่เหมือนรูปถ่าย ตรงที่จะถ่ายทอดอะไรได้ลึกซึ้งมากกว่า บ่งบอกถึงความรู้สึกได้ชัดเจน ทำให้บางครั้งรูปก็แสดงถึงอะไรบางอย่างที่ทั้งคนเขียนและเจ้าของรูปต่างก็ไม่อยากจะเปิดเผยให้คนอื่นทราบ คริสเตียนจึงไม่ค่อยอยากเขียนรูปคนนัก แต่เมื่อแมกซ์ยืนยันเด็กหนุ่มจึงเริ่มลงมือสเก็ตช์ภาพร่างก่อน ‘แมกซ์อาจจะแค่อยากแสดงให้เห็นว่าเขาก็สนใจงานของอีกฝ่ายก็ได้’ ร่างบางคิด

พวกเขามาอยู่ที่กรีนเบย์อาทิตย์หนึ่งแล้วและต้องอยู่ต่ออีกหลายวัน เพราะแมกซ์บอกว่าต้องอยู่ตรวจเอกสารสำคัญบางอย่าง ที่คริสเตียนเห็นหอบมากองใหญ่วางไว้บนโต๊ะทำงาน แต่ก็ไม่เห็นสนใจทำสักที โทมัสเองก็กลับไปตั้งแต่สองวันแรกแล้ว คริสเตียนก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงกลับไปทำที่สำนักงานใหญ่ไม่ได้

แต่ภายหลังจากที่ถามแล้วชายหนุ่มบอกปัดไป คริสเตียนจึงไม่ได้ถามอะไรอีกอีก

แมกซ์มองใบหน้างดงามที่ก้มหน้าอยู่กับสมุดสเก็ตช์ภาพด้วยสายตาอ่อนโยน ช่วงที่อาทิตย์ที่ผ่านมาดูเด็กหนุ่มค่อยผ่อนคลายและดูสดชื่นขึ้น ตาของแมกซ์เป็นประกายพราวเมื่อนึกถึงเรื่องบนเตียงร่างบางก็ดูโอนอ่อนและเต็มอกเต็มใจมากขึ้น เมื่อชายหนุ่มนึกถึงร่างอบอุ่นที่แนบชิดเข้ามายามค่ำคืนแล้วก็ต้องสูดลมหายใจลึกเพื่อระงับอารมณ์

ความจริงแล้วงานของแมกซ์เพียงแค่สองวันก็เสร็จ แล้วตอนนี้ก็ครบกำหนดเวลาหนึ่งอาทิตย์ที่บอกกับอเล็กซิสไว้แล้ว แต่ชายหนุ่มก็โทรไปบอกว่าจะอยู่ต่ออีกสองสามวัน เขารู้ว่าตอนนี้ทำตัวผิดปกติวิสัยไปมาก อเล็กซิสคงสงสัยและอยากรู้มากว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่

เขาฟังน้ำเสียงน้องชายออก

c c c c c c

คริสเตียนนั่งเอนๆ อยู่ในอ้อมแขนของชายหนุ่มบนผ้าปูผืนใหญ่ริมหาดทราย เขาแหงนหน้าดูท้องฟ้าที่มืดสนิททำให้เห็นแสงดาวระยิบระยับเต็มไปหมด มีเพียงแสงไฟสลัวจากหน้าบ้านพักเท่านั้น เขาห่อตัวนิดๆ เมื่อรู้สึกว่าอากาศเริ่มเย็นลงเล็กน้อย แมกซ์จึงดึงผ้ามาคลุมร่างบางนั้นแล้วเอนลงนอนบนผ้า แล้วพลิกตัวนอนตะแคงมองร่างบางตรงหน้า
คริสเตียนมองท้องฟ้า แล้วยื่นมือขึ้นไป

“ฟ้าสวยมากเลยนะครับ ดาวก็ดูต่ำจนแทบจะคว้าได้” เด็กหนุ่มพึมพำด้วยสายตาของศิลปิน แมกซ์มองสบตางดงามที่เป็นประกายพราวตรงหน้า แล้วแตะมือไปที่เปลือกตาบางใสก่อนจะพึมพำว่า

“ดาวคู่นี้สวยกว่า”

“คุณโกหก” ร่างบางยิ้มเล็กน้อย ชายหนุ่มปฏิเสธอย่างหนักแน่น แล้วจึงพูด

“ถ้าคุณชอบ เราอยู่ต่ออีกสักพักก็ได้นะ”

“แต่งานคุณเสร็จแล้วไม่ใช่หรือครับ แล้วก็นี่ก็ตั้งสองอาทิตย์แล้วด้วย ผมเป็นห่วงพ่อวันนี้ตอนที่โทรคุยกัน ท่านก็ถามว่าเมื่อไหร่งานจะเสร็จ” คริสเตียนแย้ง ก่อนจะพูดต่ออย่างเอาใจ

“แล้วผมก็อยากเขียนรูปคุณให้เสร็จด้วย อยู่ที่นี่ไม่มีอุปกรณ์พอ”

“แต่ผมยังไม่อยากกลับนี่” ชายหนุ่มทำหน้าเฉย รู้ตัวว่าตนเองผลัดวันประกันพรุ่งและเลื่อนวันกลับออกไปเรื่อย เด็กหนุ่มจึงแนบตัวเข้ามา

“นะ! แมกซ์ กลับเถอะ นะครับ” คริสเตียนขอร้อง แมกซ์ยิ้มออกมาได้ ตาทอประกายเจ้าเล่ห์

“เอาใจผม แล้วทำให้ผมพอใจก่อนสิ คริสต์” ร่างสูงออกคำสั่ง คริสเตียนสบตาอย่างไม่เข้าใจชั่วครู่ แล้วก็รู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งหน้า อึกอัก

“หมาย..หมายความว่า...”

“ใช่” แมกซ์ทิ้งตัวลงนอน เอามือประสานกันไว้ที่ท้ายทอย

“แต่นี่มันที่ชายหาดนะครับ” คริสเตียนอุทาน

“หาดส่วนตัว แล้วมืดออกอย่างนี้จะมีใครเห็น แต่ถ้าคุณไม่อยากทำก็ได้ ตามใจคุณนะ อยู่ต่ออีกสักหน่อยก็ดี” แมกซ์พูดเสียงเบา ก่อนจะนอนเงียบแอบหรี่ตาดูเด็กหนุ่มที่เงียบไปชั่วครู่ ร่างบางมองไปรอบๆ ก่อนจะตัดสินใจ มือบางเลื่อนไปที่กระดุมเสื้อของแมกซ์

คริสเตียนค่อยๆไล้มือไปตามแผ่นอกกว้าง ก่อนจะโน้มศีรษะลงพรมจูบไปตามลำคอแข็งแรง แล้วเลื่อนมาที่หน้าอกปลายลิ้นสัมผัสที่ยอดอก ขณะที่มือเล็กกำลังวุ่นวายอยู่กับซิปกางเกงของแมกซ์ ชายหนุ่มถอนหายใจเมื่อมือบางช่วยคลายพันธนาการ จนความเป็นชายของเขาเป็นอิสระ คริสเตียนหน้าแดงเรื่อเมื่อสบตาร่างสูง ก่อนค่อยๆ ก้มหน้าลงขณะที่มือประคองความแข็งแกร่งเอาไว้ใช้ปลายลิ้นตวัดไล้เลียที่ปลายยอด แล้วริมฝีปากบางก็ดูดกลืนชายหนุ่มเอาไว้

แมกซ์สูดลมหายใจเฮือก ยกศีรษะขึ้นมองส่วนสำคัญของเขาที่หายเข้าไปในริมฝีปากแดงระเรื่อของคริสเตียน ภาพที่เห็นทำให้ยิ่งทำให้อารมณ์ปรารถนารุนแรงขึ้น จนคริสเตียนรู้สึกถึงความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นในปากของตนเอง ปลายนิ้วเรียวขยับไล้แผ่วเบา แมกซ์ครางเสียงหนักทิ้งศีรษะลง กำหมัดแน่นขณะที่ริมฝีปากบางนั้นยังคงจู่โจมเขาอย่างไร้ประสบการณ์

มือแข็งแรงของแมกซ์จับศีรษะเล็กดึงขึ้นทันทีที่รู้สึกว่าตนเองกำลังจะทนไม่ไหว เขาสบตาสีม่วงงดงามที่ตอนนี้เป็นประกายด้วยความลึกลับ ปลายลิ้นไล้ริมฝีปากตนเองเหมือนติดใจรสชาติของชายหนุ่ม แมกซ์สูดลมหายใจลึกๆ ก่อนจะพูดเสียงพร่า

“ถอดเสื้อผ้าออกสิคริสต์ ผมต้องการอยู่ในตัวคุณ” คริสเตียนรู้สึกถึงอิทธิพลของตนเองเมื่อเห็นแววปรารถนาที่คุโชนในดวงตาสีน้ำเงินเข้มนั้น ร่างบางยกชายเสื้อยืดของตนเองออกทางศีรษะ แล้วมือเล็กก็เกี่ยวกางเกงรูดลงจากเอวบาง ร่างขาวนวลสะท้อนแสงไฟจากหน้าบ้านพักดูงดงามจนแมกซ์ครางออกมาเสียงพร่า

“รับผมไว้ในตัวคุณสิคริสต์ ” คริสเตียนสูดลมหายใจลึกระงับความเขินอาย ร่างบางขยับตัวแยกต้นขาเรียวออกนั่งคร่อมเอวชายหนุ่มไว้ มือจับส่วนสำคัญของชายหนุ่มนำทางมาที่เป้าหมายขณะค่อยกดสะโพกลงรับเอาความแข็งแกร่งเข้าไป คิ้วเรียวขมวดแน่นเมื่อรู้สึกถึงความตึงแน่นที่ผ่านเข้ามา ก่อนจะตัดสินใจทรุดตัวลงรับเอาชายหนุ่มเข้าไปจนสุด

“อึ๊.....อืมม์” ร่างบางเงยศีรษะขึ้น อ้าปากเล็กๆหอบหายใจ เมื่อรู้สึกถึงความอึดอัดเต็มแน่นในกาย แต่ก็รู้สึกถึงความสุขสมที่พุ่งขึ้นจนทนนิ่งต่อไปไม่ไหว มือเรียววางที่อกกว้างไว้ เด็กหนุ่มจึงเริ่มขยับยกสะโพกขึ้นลง ความเสียวซ่านทวีขึ้นจนต้องเร่งจังหวะขึ้น และเร็วขึ้น

“อา...อีก...เร็วอีกสิ คริสต์” แมกซ์กระตุ้น สายตาจับอยู่ที่ร่างบางที่กำลังขยับเขยื้อนเหนือร่างเขา คริสเตียนเต็มไปด้วยความปรารถนาตามสัญชาติญาณ ร่างงดงามช่างเร่าร้อนจนเกือบจะเผาไหม้ชายหนุ่ม แมกซ์ระงับความต้องการที่จะเข้าควบคุมจังหวะปล่อยให้ร่างงดงามแสวงหาการปลดปล่อยด้วยตัวเอง จนในที่สุด

“อึ๊....อ๊าา....” คริสเตียนครางออกมาขณะความสุขระเบิดออกมา เลยพ้นการควบคุม และหลั่งรินความอบอุ่นออกมา กล้ามเนื้อนุ่มนวลกระชับความแข็งแกร่งไว้แน่น บีบรัดเป็นจังหวะทำให้แมกซ์ครางออกมาแอ่นสะโพกขึ้นขณะจับเอวของร่างบางกดแนบสนิท กระตุกและหลั่งรินน้ำสีขาวขุ่นร้อนผ่าวเข้าสู่ตัวคริสต์เช่นกัน

คริสเตียนหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน ซบร่างลงกับอกกว้าง แมกซ์อ้าแขนโอบร่างบางไว้แนบอก ชายหนุ่มรู้สึกถึงความสุขสงบอย่างประหลาด ร่างสูงมองเลยไปที่ฟ้ากว้างพร้องกับคำนึงว่า จะดีสักแค่ไหนนะถ้าเขาจะได้ครอบครองร่างบางนี้ตลอดไป แมกซ์รู้สึกวูบลึกในอกเมื่อนึกถึงช่วงเวลาไม่กี่วันที่เหลืออยู่ เขาสะบัดศีรษะทันที เมื่อคิดดังนั้นจึงขยับร่างที่อยู่ในอ้อมอกแล้วช้อนขึ้นอย่างรวดเร็ว คริสเตียนมองชายหนุ่มอย่างงงๆ

“มีอะไรหรือครับ” แมกซ์ไม่ตอบ พาร่างบางเดินกลับบ้าน คริสเตียนจึงไม่ถามอะไรอีก โอบแขนรอบคอแข็งแรงแล้วซุกร่างเปลือยเข้าหาอ้อมอกกว้างอย่างเงียบๆ

แมกซ์ค่อยวางร่างบางบนเตียง เขาถอดเสื้อผ้าอย่างรวดเร็วก่อนจะแนบกายลงคลุกเคล้าร่างนุ่มละมุน คริสเตียนถอนหายใจลึกก่อนที่อ้าแขนรับร่างของชายหนุ่ม ต้นขางดงามขยับพันรอบเอวแข็งแรง รับการจู่โจมที่สอดแทรกเข้ามาอย่างรวดเร็ว ขณะที่มือหนักของแมกซ์ลูบไล้สัมผัสไปทั่วร่างบาง

“อุ๊...” คริสเตียนอุทานเมื่อรู้สึกถึงความเต็มแน่นในร่างกายของตน ศีรษะสะบัดผมกระจายยุ่งเหยิง ร่างบางเม้มริมฝีปากแน่น เมื่อชายหนุ่มเคลื่อนไหวรุนแรงและหนักหน่วงขึ้น
หลังจากนั้นภายในห้องเต็มไปด้วยครางสะอื้นเป็นพักๆ ของคริสเตียน ตามจังหวะรักของชายหนุ่ม แมกซ์เองก็หอบหายใจหนักๆ ขณะตักตวงความสุขจากร่างบางครั้งแล้วครั้งเล่า ร่างทั้งคู่ชื้นไปด้วยเหงื่อและคราบจากการร่วมรักหลายต่อหลายครั้ง กลิ่นหอมจางๆ จากร่างบางผสมกับไอรักที่หลั่งรินไม่รู้กี่รอบ ทำให้กลายเป็นกลิ่นที่เย้ายวนและกระตุ้นเร้าชายหนุ่มยิ่งนัก จังหวะรักดำเนินไปเนิ่นนานจนกระทั่งคริสเตียนทนไม่ไหวครางออกมาเป็นห้วงๆ ด้วยความเหนื่อยอ่อน

“อา...แมกซ์..อึ๊ก..ผมไม่ไหวแล้ว ถ้าอีกครั้งผมต้อง..ตายแน่ๆ..” คริสเตียนพึมพำ แขนขาอ่อนแรงจนไม่สามารถขยับได้ ปล่อยให้แมกซ์จับร่างพลิกเปลี่ยนท่าไปมา ต้นขาเรียวถูกแยกกว้างเพื่อตอบสนองความต้องการของแมกซ์ ชายหนุ่มโหมกระหน่ำเข้าหาร่างบาง ช่องทางคับแคบถูกเสียดสีจนช้ำระบมไปหมด

“อือ..อืมม์...คริสต์” และแล้วแมกซ์ก็ปลดปล่อยความปรารถนาออกมาอีกรอบเมื่อความสุขพุ่งปราดขึ้นมาจนทนไม่ไหว เขาเบียดหน้าขาแนบสนิทกับสะโพกบางที่ถูกยกสูง ขณะที่ร่างบางก็เกร็งกระตุกเมื่อถึงจุดอีกครั้งอย่างรุนแรง จนทำให้ถึงกับหมดสติไปวูบหนึ่ง แมกซ์ทรุดตัวลงกับร่างบางหัวใจเต้นถี่เร็ว สูดลมหายใจลึกๆ แล้วพลิกตัวนอนหงายกระชับร่างบางไว้แนบกายพร้อมกับหลับตาลง

c c c c c c

กริ๊งงงง.......

แมกซ์ลืมตาอย่างรำคาญ ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์ พูดด้วยน้ำเสียงห้วนๆ

“ฮัลโหล”

“แมกซ์ นี่อเล็กซ์นะ นายกลับวันนี้แน่ใช่ไหม มาร์คัสบอกมาเมื่อวานนี้เลยจะเช็คให้แน่ใจ จะส่งรถไปรับที่สนามบินนะ”

“อืมม์ กลับวันนี้แหละ ไม่เปลี่ยนแผนอีกหรอก”

“แมกซ์กลับมาแล้วฉันมีเรื่องถามนายเยอะมาก ถ้านายไม่อยากให้ฉันสืบเอาล่ะก็เตรียมเล่ามาเสียดีๆนะ”

“เดี๋ยวเจอกันนะ” แมกซ์หัวเราะก่อนจะตัดบทแล้ววางโทรศัพท์ลง พอหันกลับมาก็พบเด็กหนุ่มลืมตาตื่นแล้วและกำลังมองเขาด้วยสายตาขุ่นๆ

“คุณตั้งใจจะกลับวันนี้อยู่แล้วนี่” คริสเตียนพูดด้วยน้ำเสียงกล่าวหา ขณะที่แมกซ์ทำหน้าเฉย ถามกลับอย่างซื่อๆ

“แล้วไง”

“แล้วไง ก็คุณให้.... ให้ผมทำ..” คริสเตียนอุทาน อ้ำอึ้งแล้วก็หน้าแดง เมื่อนึกถึงความกล้าของตนเมื่อคืนที่ผ่านมา แล้วก็พูดต่อไม่ออกนอกจากจะพึมพำในคอเบาๆ

“คนเจ้าเล่ห์” ร่างบางขยับลุกขึ้นแล้วสะบัดหน้า ก่อนจะลากผ้าคลุมเข้าห้องน้ำไปด้วยท่าทางขัดๆ เพราะกิจกรรมอันหนักหน่วงและรุนแรงตลอดคืน ปล่อยให้ร่างสูงหัวเราะอย่างขำๆ ตามหลัง

TBC